31- شیوه درمانگر اخلاق مدار امراض جسمانی و روحانی با نسخه نهج البلاغه امام علی (ع)

کرسی علمی – ترویجی

عنوان کرسی : شیوه درمانگر اخلاق مدار امراض جسمانی و روحانی با نسخه نهج البلاغه امام علی (ع)

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم ( دانشکده علوم قرآنی مراغه )

ارائه دهنده : دکتر محمد سبحانی یامچی

ناقد اول : دکتر بهمن هادیلو

ناقد دوم : دکتر حسین خانی کلقای

مدیر جلسه : دکتر احد داوری

زمان : دوشنبه 25 بهمن ماه 1400 ساعت 13

چکیده

جسم انسان چنانکه نیاز به سلامتی دارد و گرفتار بیماری می‌شود ، روح او نیز به مراقبت نیازمند دارد و همچون جسم گرفتار امراض نفسانی و اخلاقی می‌شود . در نگاه امام علی علیه‌السلام پیش‌گیری از بیماری در سلامت جسم حائز اهمیت است اما آن‌چه از بیماری جسمانی مهم‌تر است ، امراض روحانی است که بدون درد و بی سر و صدا انسان را گرفتار می‌کند و نیازمند پیش‌گیری و درمان است . پژوهش حاضر با هدف درمان امراض اخلاقی و روحانی در نظرگاه امام علی علیه‌السلام از منظر نهج‌البلاغه صورت گرفته و در صدد بیان شیوه درمانگر اخلاق مدار امراض با نسخه امام علی علیه‌السلام است . شیوه گردآوری مطالب در این پژوهش کتابخانه‌ای است که در نحوه استناد داده‌ها از شیوه اسنادی پیروی کرده و به روش توصیفی تحلیلی بیانات امام بخصوص در نهج‌البلاغه در موضوع بیماری‌های جسمانی و اخلاقی بررسی و شیوه اخلاق درمانی در اندیشه امام علیه‌السلام تبیین شده است . یافته‌های پژوهش بیانگر آن است که انسان چنانچه گرفتار بیماری جسمی می‌شود ، بیماری‌های اخلاقی و روحانی نیز انسان را مریض می‌کند . در نگاه امام علی علیه السلام بدترین و زشت‌ترین بیماری انسان ، امراض روحانی ، نفسانی و اخلاقی است که حضرت به عنوان طبیبی سیار امراض را شناسایی ، علت شناسی و درمان می‌کرد . از بیانات حضرت استفاده می‌شود که برای درمان امراض روحانی ، اسوه درمانی در کنار رعایت تقوا و پرهیزگاری ، احساس حضور حضرت حق در زندگی ، تدبر و تفکر و بهره گیری از آیات الهی ، از بهترین روش‌های اخلاق درمانی است که امیدواری و حس خوش‌بینی را در بیمار زنده می‌کند .

کلید واژگان : اخلاق درمانی ، بیماری‌ جسمی ، بیماری اخلاقی ، امام علی علیه السلام ، نهج البلاغه .

تنظیمات قالب